Hoe een kleine gemeente EU-subsidie krijgt
08-07 2010 | 09:37 | Door: Nico van Wijk
Veere kreeg 1.604.280 euro van de Europese Unie voor een project om de kustkwaliteit in Zeeland te verbeteren. Hoe heeft die kleine gemeente dat geld losgekregen en wat doet ze ermee?
Door samenwerking met buurgemeenten, in de eerste plaats. Het geld is dan ook niet alleen bestemd voor deze Zeeuwse gemeente. Het gaat om het project 120 Kilometer Kustkwaliteit, waarvoor elf partners zich inzetten. Ook Belgische gemeenten. “Met die subsidie kan je zaken sneller en beter uitvoeren”, meldt projectleider René Dekker
Speerpunten
Het project kent drie speerpunten. Duurzaamheid, veiligheid en bereikbaarheid. Voor ieder speerpunt is een grensoverschrijdend onderzoek ingesteld. Met de resultaten van deze analyses worden lokale projecten uitgevoerd. Dit voor de Zeeuwse en Vlaamse kustlijn. De bedoeling is dit gebied ecologisch te beheren, het strand te bewaken, maar ook bijvoorbeeld om de bewaking en het beter bereikbaar te maken.
Ook heel praktische zaken worden geregeld. Er komen loopplanken, maar ook elektrische rolstoelen voor minder valide strandbezoekers. Verder worden de vlagsignalen bijvoorbeeld geperfectioneerd en er worden extra reddingsboten gekocht. Volgend jaar zomer moet het klaar zijn en dat gaan de samenwerkende gemeenten en provincies waarschijnlijk "net wel" halen, lacht Dekker. Mocht het niet lukken dan zal verlenging van de projectduur worden aangevraagd.
Dekker is zeer tevreden over de samenwerking. “Dat gaat prima, maar wij hebben al ervaring opgedaan met een soortgelijk project.” Dekker werkte eerder samen met Engeland, Frankrijk en West-Vlaanderen. De speciale EU-subsidies voor grensoverschrijdende samenwerking vallen onder de noemer Interreg, maar belangrijker: hoe regel je dat, een dergelijke subsidie?
Verantwoording
Door de ervaring uit het verleden ging de aanvraag vrij soepel, zegt Dekker. De Europese Unie werkt meestal met zesjarige programma’s. Aan het begin van de periode 2007-2013 was de projectleider op een conferentie over de verdeling van het geld. Onder meer door goede contacten was de aanvraag geen hoofdpijndossier. De financiële verantwoording is een ander verhaal.
“De financiële verantwoording is geen pretje”, volgens de projectleider. “Zeker het aanbesteden luistert heel nauw.” Heeft Dekker een tip? “Ja, het wordt eenvoudiger als het project uit één stuk bestaat. Anders moet je honderden onderdeeltjes verantwoording afleggen.” Leuk en aardig; toch blijft de controle wel heel erg scherp, vindt Dekker. “Het ging zelfs een keer om tien cent, en ik geloof dat het project 25 jaar later nog te controleren is.”
Doorgeslagen
Waarom zet Brussel een microscoop op dit soort projecten? Dat heeft te maken met fraude uit het verleden. “Ik weet niet waar dat precies is gebeurd, maar dat kan natuurlijk niet. Toch is het nu wel een beetje doorgeslagen.” Goed. Genoeg. Het gaat om het resultaat. Projectleider Dekker ziet de kustlijn zichtbaar opknappen en de partners leren van elkaar. “Door dit project ontstaan ook weer nieuwe samenwerkingsverbanden." Het is mogelijk kennis en ervaring te delen.
Het project kost ruim 3,2 miljoen euro. Naast de 1.604.280 van de EU leggen de gemeenten en provincies de ander helft zelf bij. Veere betaalt 235.000 euro, vooral voor de verbetering van duinovergangen. Het merendeel van dit geld komt voort uit reguliere budgetten voor strandbeheer en -bewaking. Eén van de doelstellingen is het stimuleren van toerisme naar de regio. Dit moet dan zorgen voor meer werkgelegenheid.
Eerder verschenen in deze serie:
* Lokaal bestuur laat 3 miljard liggen
* Top 5: Succesvol aanvragen EU-subsidies
* Kwart gemeenten krijgt EU-subsidies
Foto: Docman op Flickr
