Home » Bestuurszaken »
Optimaal samenwerken met roc's
18-05 2010 | 11:41 | Door: Redactie
Roc's en gemeenten kunnen veel voor elkaar betekenen op het gebied van participatievraagstukken. Een servicedocument brengt de mogelijkheden in kaart.
De VNG en de MBO Raad hebben gezamenlijk een servicedocument ontwikkeld dat gemeenten en roc's kan helpen om de samenwerking te optimaliseren. De titel van het document is 'Gemeente en roc: partners in participatie'.
Verandering
In de samenwerking tussen gemeenten en roc’s is de laatste jaren flink wat veranderd. Voor inburgeringscursussen is de marktwerking ingevoerd, het participatiebudget is geïntroduceerd en gemeenten hebben meer verantwoordelijkheden gekregen op de terreinen arbeidsmarkt en participatiebeleid.
Doelstellingen
Gemeenten staan bovendien voor de grote uitdaging om participatiedoelstellingen te halen, terwijl zij moeten bezuinigen. Roc’s kunnen volgens de VNG een partner zijn bij het halen van deze doelstellingen omdat zij de faciliteiten, netwerken, kennis en ervaring hebben voor zowel de volwasseneneducatie als het beroepsonderwijs.
Beste practices
De VNG en MBO Raad brengen met het servicedocument alle mogelijkheden voor samenwerking tussen gemeenten en roc’s overzichtelijk in kaart. Zo kunnen gemeenten de infrastructuren netwerken van het roc en de gemeente optimaal benutten bij de uitwerking van het gemeentelijk beleid. Het document toont de mogelijkheden ook via meerdere best practices.
Beoordeel dit artikel
Reacties (1)
Ronald Nijenhuis | 20-05-2010 | 09:46
De VNG en de MBO-raad stellen samen een stuk op en de conclusie is dat het ROC de vanzelfsprekende partner is als het gaat om opleiden voor de arbeidsmarkt.
Ik heb een klacht over deze reactie »Een buitengewoon verrassende conclusie. Zoiets als je een kalkoen vraagt wat hij van Thanksgiving vindt.
Maar het is natuurlijk wel duidelijk wat er aan de hand is. Tot en met 2012 zijn gemeenten verplicht hun educatiegelden uit het Participatiebudget veplicht te besteden bij het ROC. En dan stopt de gedwongen winkelnering. Het ROC stelt zich nu dan ook op als de natuurlijke partner, in plaats van de onder dwang opgelegde partner. Een posistie die zij vaak ook hebben "misbruikt" als een echte monopolist.
Een voorbeeld: gemeenten hebben bij de uitvoering van de Wij behoefte aan een cusrsusaanbod waar elke maand instroom mogelijk is. En die niet 10 weken sluit in de zomer, maar net als in de bouw drie weken. Is er al een ROC die dit biedt?
Gemeenten zouden zichzelf flink te kort doenom nu al te kiezen voor één preferred supplier. Waar zou je? Ja, om de werkgelegenheid binnen het ROC te garanderen. Maar daarvoor is het Participatiebudget nou net niet bedoeld.
Waarom niet eens verder kijken? Wellicht zijn er juist lokale, kleinschalige initiatieven die veel succesvoller zijn, maar nu geen kans krijgen.
Dat zie je ook in de thuiszorg. Intitiatieven als Buurtzorg en Alphatrots komen voort uit de afkeer van professionals tegen grote, logge bureaucratische instellingen. Hun motto: lean and mean!
Daarom... leg dit boekwerkje op de grote stapel goedbedoelde adviezen die in elk gemeentehuis ergens in de kelder ligt. Vlak naast de zoekgeraakte stukken.
Laat je als gemeente niet binden waar het niet hoeft. Laat aanbieders zich maar profileren op basis van resultaten. Juist op dit punt kan marktwerking goed zijn: en het gaat dan niet om de goedkoopste, maar om de beste aanbieder. Een die vraaggericht in de markt staat. Die luistert naar de wens van de klant. In plaats van het presenteren van een aanbod van meer van hetzelfde.
De wetgever is daar ook achter. Niet voor niets geldt in de Wij het verbod om regulier onderwijs als werkleeraabod te presenteren.
Laat de verbeelding aan de macht komen. Aleen dan haalt een gemeente haar echte doel end at is om mensen met een uitkering weer perspectief op een betaalcde baan te bieden.