Ambtenaar: een gevaarlijke luizenbaan

15-01 2010 | 01:25 | Door: Monique Veldt
Waardering
 

Monique Veldt mijmert in haar weblog over de gevaren van het ambtenaar zijn. Dit na een korte ontmoeting met een Zuid-Afrikaanse ambtenaar.

- weblog -


Ik ben net terug van een heerlijke vakantie in Zuid Afrika. Een maand lang alleen maar mooie natuur en aardige mensen. Wanneer ik aan de mensen in Nederland dacht, zag ik in gedachten een aantal chagrijnige mensen die van het oer-Hollandse weer genoten. Dat is toch de helft van het vakantiegevoel. Eén van de stops gedurende mijn vakantie was het Krugerpark.

Voor de mensen die geen beeld hebben bij het Kruger: het is dierentuin Emmen maar dan zo groot als 2/3e van Nederland. Er zijn geen hekjes tussen de verschillende beesten en ze zijn dus vrij om hun eigen kerstdiner bij elkaar te shoppen.
In dat Krugerpark spotte ik een politie agent.
Met een lasergun.
Op een stoeltje rustig langs de kant van de weg.
Je vraagt je af of hij uit verveling wel eens een jachtluipaard lasert. En vooral op welke manier hij zijn slachtoffer op de bon slingert. Tenslotte wil je de kop van het jachtluipaard wel eens zien. Ik denk dat het interessantere beelden oplevert dan 'blik op de weg'. De agenten in dat programma hoeven zich in ieder geval niet af te vragen of de overtreder wel of niet heeft geluncht.
Ik vraag me ook af of die agent zijn werk als spannend ervaart. Je kunt dagenlang rustig zitten maar wanneer je een probleem hebt, is dat ook direct een Probleem. Wanneer je een stoeltje hebt neergezet op de vaste plek van een leeuw, dan krijg je wel een leerervaring. Zijn tanden staan in je bovenbeen voordat je een bon voor wildkamperen hebt uitgeschreven. Het lijkt me een uitdagende baan. Aan de andere kant zou het natuurlijk ook een truc van de P&O afdeling kunnen zijn. Exit beleid heeft nog nooit zo snel zijn vruchten afgeworpen….
Nu ik weer achter mijn bureau zit, ben ik blij dat ik in relatieve rust mijn werk kan doen. Mijn collega ambtenaar in het Kruger zit misschien lekker in de zon maar ik hoef me geen zorgen te maken over welke beesten er nu weer in mijn nek springen. In de kantoortuin van de gemeente loeren weer andere gevaren……

Beoordeel dit artikel
Reageer op dit artikel