Gemeente.nu

Sleur een toevallige voorbijganger uw gemeentehuis in en toon hem enkele agenda’s. Vervolgens woont hij een overleg bij. Na afloop moet de voorbijganger – die inmiddels wenst dat hij zich nooit had laten meeslepen – raden welke agenda bij de bijeenkomst hoort. Grote kans dat hij mis gokt. Menig vergadering staat immers volledig los van de bijbehorende agenda.

Het Latijnse woord agenda betekent 'dingen die gedaan moeten worden'. Sinds de val van het Romeinse rijk is het begrip hopeloos afgedwaald van deze oorspronkelijke betekenis. Agenda is afgezwakt tot 'dingen die besproken moeten worden'. Als men hoger in de hiërarchie stijgt, devalueert het woord zelfs nog verder.

Vrijblijvende menukaart

Bestuurders en topambtenaren laten hun vrijheid niet graag inperken door een stuk papier. In hun visie benoemen agenda’s niet de zaken die besproken moeten worden, maar suggereren wat besproken kan worden. Een vrijblijvende menukaart: geachte dames en heren, hier zou u het vanmiddag over kunnen hebben. Als u daar zin in heeft natuurlijk. U kunt ook beginnen bij agendapunt 6 en dit onderwerp komende uren tot op de vezel uitpluizen.

Ritueel

Waarom maken we überhaupt nog agenda’s? Omdat het een ritueel is. Het hoort erbij. Net zoals mannelijke tepels. Die hebben ook geen functie meer. Agenda’s zijn diep geworteld in onze ambtelijke genen. Ze geven een gevoel van zekerheid.

Kunststukjes

Het is wel tragisch dat al die zorgvuldig opgestelde agenda’s, soms ware kunststukjes, verloren gaan voor het nageslacht. Sprakeloze getuigen van datgene wat nooit besloten is.  Kan er geen museum voor komen? Of een groot monument voor de onbekende agenda?

Alle columns van Dirk van de Wiel »