Peter Castenmiller: Altijd zijn er regels
29-09 2009 | 02:42 | Door: Peter Castenmiller, Lector BAZN de bestuursacademie
Het merendeel van de week ben ik consultant. Een kenmerk van dit beroep is dat er geregeld sprake is van tijdsdruk en deadlines. Afgelopen vrijdag zaten we weer eens te stressen aan een voorstel dat aan het einde van de ochtend bij de opdrachtgever moest liggen. Deze opdrachtgever was een groot ministerie. Dat betekent dat er sprake is van een administratief zwaar en ingewikkeld proces. Weer overleefden we de deadline; we stuurden het voorstel, voorzien van alle toeters en bellen, op tijd de deur uit.
Op maandag werd ik gebeld door een vriendelijke ambtenaar van de afdeling inkoop van dit ministerie. Helaas konden ze in deze vorm het voorstel niet accepteren. Ik werd wat witjes om de neus. Was het vele werk helemaal voor niets geweest?
De steen des aanstoots lag in een standaardpassage, waarin wij, conform de vereisten, verklaarden zonder enig voorbehoud in te stemmen met de algemene inkoopvoorwaarden van de rijksoverheid. Tot zover geen probleem. Maar wij zijn gewend om daar de volgende zin aan toe te voegen: 'In het geval de algemene inkoopvoorwaarden van de rijksoverheid geen uitsluitsel bieden, zijn onze eigen voorwaarden leidend.'
Wel, die tweede zin kon echt niet, volgens de ambtenaar van het ministerie. Alleen hun eigen voorwaarden waren relevant. Ja, dat erkende ik, sterker nog, dat hadden we toch juist bevestigd. Maar voor het geval er een situatie zou ontstaan waarvoor niets geregeld was, kon het toch geen kwaad om aan te geven hoe dan gehandeld zou worden. Maar nee, als ik die tweede zin niet zou schrappen, zouden ze het voorstel niet accepteren.
Ik wees de betrokken ambtenaar er zo vriendelijk mogelijk op dat zijn logica wat onbegrijpelijk werd. Immers, wat hij nu voorstelde was: 'Als het ministerie niets geregeld heeft, gelden toch de regels van het ministerie.' De ambtenaar bleef onverstoorbaar en eveneens vriendelijk. Inderdaad, ik had het goed begrepen, zo wilden ze het hebben.
Om niet het gevaar te lopen dat al het werk voor niets was geweest, heb vervolgens maar per mail bevestigd dat ik helemaal kon leven met deze ‘aanwijzing’ van het ministerie, maar niet nadat ik – na afronding van het telefoongesprek - eerst vijf minuten met de slappe lach onder de tafel had gelegen.
Ja, het gaat echt de goede kant op met de vermindering van de regeldruk door de rijksoverheid. Ook als ze geen regels hebben, gelden namelijk toch hun regels.
