Gemeente.nu

Eén van mijn nevenfuncties is secretaris van het bestuur van de NKWP, de vereniging van Nederlandse politicologen. Deze van oudsher academische vereniging probeert sinds een jaar of twintig ook de politicologen die werkzaam zijn buiten universiteiten te binden. Dat gaat niet vanzelf. Wetenschappers vinden ‘praktijkpoliticologen’ te oppervlakkig.

Bovendien zijn praktijkmensen, consultants, te makkelijk beïnvloedbaar en stuurbaar door geld of macht. Praktijkpoliticologen vinden dat zij van die abstracte en wereldvreemde wetenschappers te weinig aangrijpingspunten en oplossingen krijgen voor hun dagelijkse problemen. De wetenschappers zitten veel te veel in hun ivoren toren.

Ikzelf bevind mij al twintig jaar op grensvlak van beide werelden. Van het onderscheid trek ik mij weinig aan. Zo organiseer ik vele jaren op het jaarlijkse congres een workshop over lokale politiek. Onder de deelnemers van deze workshop zijn academici en praktijkmensen min of meer in evenwicht. Dat resulteert in een boeiende ontmoeting.

Dit jaar had ik mij gewaagd aan een bijzonder experiment. Na twee korte inleidingen werden de deelnemers in kleine groepjes verdeeld om een casus te bespreken. Nu wilde het geval dat het congres plaatsvond in een mooi hotel met een zonnig terras en wijds uitzicht op een schitterende omgeving. De deelgroepjes zetten zich daarom spontaan in een aangename zon op het terras en begonnen toch vrij gedreven de casus te bespreken. Onderwijl kwamen soms deelnemers van strikt wetenschappelijke workshops een kopje koffie halen. Met grote verwondering sloegen zij dit gade.

Hoe kon je nu serieus werken op een terras in de zon? Vervolgens keerden ze zich zuchtend om naar hun donkere zaaltje om het volgende artikel woord voor woord kritisch te ontleden.

Ik had zo het gevoel dat ik een belangrijk punt had gemaakt bij de academici. Het kan gewoon ook leuk zijn.

Beoordeel dit artikel

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Reageer op dit artikel Reageer op dit artikel

Naam

E-mail

Typ deze code over

Reactie