Voor geld doen externe bureaus toch alles?
24-08 2010 | 12:27 | Door: Peter Castenmiller
De verhouding tussen bureau en klant - de overheid - lijkt op Mad Men in de overheidssector. Dus ook hier de vraag: 'what would Don Draper do?'
- COLUMN -
Ik ben een trouw fan van ‘Mad Men’, de Amerikaanse serie die de ontwikkelingen schetst in een groot reclamebedrijf aan het begin van de jaren zestig. De hoofdpersoon, Don Draper, kan iedereen dromen verkopen. Hij is een harde zakenman, drinkt vanaf drie uur ’s middags en rookt als een ketter, zoals iedereen in zijn omgeving. Hij is bezitterig en bazig ten aanzien van zijn beeldschone vrouw, maar scoort tegelijkertijd elke opwindende vrouw die hij tijdens zijn werk tegenkomt.
Toch heeft hij vele onverwachte sympathieke kanten. Zo is hij de enige in zijn bedrijf die weigert een middelgrote klant te laten vallen in ruil voor de mogelijkheid om een groot bedrijf in dezelfde sector binnen te halen. Hij herkent het talent van één van de secretaresses en maakt haar copywriter, voorheen het domein van louter mannen. Hij neemt oudere werknemers die niet meer serieus worden genomen door ambitieuze jongeren in bescherming.
In één van de scènes komt een jonge medewerker bibberend de kamer van Don binnen; een goede klant heeft besloten om na jaren eens een ander bureau te proberen. Het bedrijf is daarmee een klant, ‘een account’, kwijtgeraakt. De jonge medewerker verwacht de volle laag te krijgen, maar in plaats daarvan is Don verrassend begrijpend. Ach, zegt hij, in dit vak hoort het er bij dat je ook soms klanten kwijtraakt: “The day you win an account is the day you start loosing an account.” Gerustgesteld verlaat de medewerker de kamer. Direct daarop veegt Don, in grote boosheid, alle spullen van zijn bureau.
Afwijzing
Ik kan mij goed herkennen in die emotie. In mijn vak als onderzoeker bij een commercieel bureau is het onvermijdelijk dat sommige offertes worden verloren. Dat doet altijd pijn, omdat je er van overtuigd bent dat jij, en jij alleen, het beste aanbod hebt voor de klant. Eigenlijk word je als persoon afgewezen.
Vaak kan ik die pijn relativeren, maar in sommige situaties is dat lastiger. Gemiddeld één keer per jaar krijg ik een offerteverzoek waaraan ik meteen herken dat de opdrachtgever iets onhaalbaars wil. Dan zijn er twee keuzen, of ik ga er in mee of ik probeer de opdrachtgever te behoeden voor een vergissing. Meestal neig ik in mijn aanbod tot het laatste. In het oriënterende gesprek laat ik doorschemeren dat de ambities van de opdrachtgever niet verstandig zijn.
Maar aan de andere kant van de tafel zitten betrekkelijk jonge, onervaren en ambitieuze ambtenaren, die vinden dat het ‘commerciële bedrijf’ niet zo moeilijk moet doen. ‘Voor geld doen externe bureaus toch alles?’ Goed, ook in het uiteindelijke voorstel steek ik mijn nuances en bedenkingen niet onder stoelen of banken.’
Weliswaar hoop ik dat de opdrachtgever zich laat overtuigen door het voorstel, maar uiteindelijk is het geen verrassing als ik de opdracht niet krijgt. Voor de goede zeden bel ik nog even voor een nadere toelichting. “Ja, de concurrent zei dat het wel kon.” Ik heb vervolgens herhaaldelijk meegemaakt dat je nooit meer iets hoorde van het project of van de resultaten. Achteraf heb ik dus vaak gelijk gekregen, alleen, ‘daar koop je niets voor.’ Ondertussen heeft er wel een flinke verspilling van overheidsgeld plaatsgevonden.
Op zo’n moment zou ik net als Don Draper graag met iets gaan gooien of mijn bureau omkeren. Maar ja, we leven in de 21ste eeuw, zo doen we dat niet meer.
Volg Gemeente.nu via Twitter >>
Reacties (2)
WilleminaWesten | 31-08-2010 | 14:51
Alle Gemeenten zouden eens een externe moeten vragen of ze kunnen bezuinigen en zo ja waarop. Als ook de overige overheidsorganen dat doen, dan is het antwoord bekend en die 18 miljard is binnen. Een paar simpele voorbeelden: het ziekteverzuim bij bepaalde overheidsinstellingen (ook UWV), afschaffen van de veel gunstige wachtgeld regelingen en pensioenregelingen, gezien duur en hoogte.
Ik heb een klacht over deze reactie »Petra | 25-08-2010 | 11:13
Hoe herkenbaar en dit zou ons toch echt een stuk op weg helpen naar de bezuinigingen van 18 miljard
Ik heb een klacht over deze reactie »