Gemeente.nu

Inefficiënt, ineffectief en klantonvriendelijk. De consultants van ZorgmarktAdvies hebben geen hoge pet op van de gemeentelijke dienstverlening aan mensen die hulp nodig hebben. Weten zij dan hoe dat beter kan?

Het adviesbureau wil een preventiebonus invoeren om de besparing van 1,2 miljard te realiseren. Gemeenten zouden een heffing moeten krijgen voor iedere cliënt die wordt doorverwezen van de prijziger tweedelijns zorg. Daarna worden hun aantallen doorverwijzingen vergeleken met het landelijk gemiddelde, waarbij rekening wordt gehouden met de samenstelling van de bevolking. Wie meer investeert hoeft minder te verwijzen naar de tweedelijnszorg, is het idee.

Preventiebonus

Effectief werkende gemeenten verwijzen dus minder dan het landelijk gemiddelde. Voor deze gemeenten zal den compensatie hoger moeten zijn dan de heffing. Dat wordt de preventiebonus genoemd. “Hiermee gaan verbeteren en besparen hand in hand”, denkt Marc Soeters, mede-eigenaar van het bureau.

Houdbaarheid voorzieningen

Soeters en zijn collega’s vinden dat het stelsel voor maatschappelijk hulp wordt gekenmerkt door verkeerde prikkels (PDF). Gemeenten betalen de maatschappelijke hulp, maar de zwaardere voorzieningen zijn meestal geen verantwoordelijkheid voor het lokale bestuur. Zo zou het financieel niet van belang zijn om te investeren in maatschappelijke hulp.

Tweedelijnszorg

Het kan zelfs goedkoper zijn om mensen te verwijzen naar de tweedelijnszorg. Als een oudere bijvoorbeeld wordt opgenomen in een verpleeghuis vervallen de kosten voor de huishoudelijke hulp. Maar ook de financiering van de intramurale zorg staat onder druk. ZorgmarktAdvies vindt dat de houdbaarheid van de voorzieningen gevaar loopt. Het bureau is overigens niet van mening dat de tweedelijnszorg bij de gemeente wordt neergelegd, omdat het twijfelt aan de bestuurskracht van gemeenten om deze zwaardere zorg te regelen.

Maatschappelijke hulp

De eerstelijnszorg kent vele verschijningsvormen. Gemeenten helpen hun inwoners bij inburgering, nazorg aan mensen die in de gevangenis hebben gezeten, re-integratie op de arbeidsmarkt, schuldhulpverlening, thuiszorg en vele andere problemen. In 2008 waren de kosten voor deze regelingen acht miljard euro.