Kritische blik VNG op regeerakkoord

0

In een brief aan de Tweede Kamer schetst de VNG haar visie op het regeerakkoord: “Zonder scherpe keuzes van het rijk over welke taken wel en niet meer uitgevoerd hoeven te worden, lopen gemeenten vast in de uitvoering.”

Gemeenten krijgen in het nieuwe regeerakkoord een grote rol toegedicht in het oplossen van maatschappelijke problemen. Gemeenten moeten daarbij wel de ruimte en middelen krijgen om de positie van eerste overheid geloofwaardig te kunnen invullen. Stelt de VNG.

Meer taken en verantwoordelijkheden
De VNG juicht toe dat in de komende periode jeugdzorg, werkgelegenheidstaken en delen van de AWBZ bij gemeenten worden ondergebracht.

Maar vindt het aan de andere kant jammer dat de eerste overheid bij de politie niet wordt gevolgd: “De voorstellen voor een nationale politie leiden tot een enorm kostbare reorganisatie in tijd en in middelen.”

Middelen
De VNG vraagt zich sterk af of de middelen die in het regeerakkoord aan de taak- en verantwoordelijkheidsuitbreiding worden gekoppeld, toereikend zijn om op die gebieden iets te kunnen betekenen.

Daarnaast wordt benadrukt dat gemeenten hun eigen kracht moeten kunnen blijven inzetten om lokaal een probleem op te kunnen lossen.

Reactie op deelgebieden
Op een aantal specifieke gebieden gaat de VNG dieper in in de brief:

  • “De VNG is voorstander van één regeling voor de onderkant van de arbeidsmarkt. De plannen in het regeerakkoord geven een aanzet daartoe. Daar zijn wij blij mee, maar er is ook reden tot grote zorg. Er wordt fors bezuinigd op re-integratie, waarmee gemeenten worden beperkt in de mogelijkheden om op maat gesneden trajecten in te zetten. Het akkoord spreekt immers van het selectief inzetten van re-integratiemiddelen voor alleen kwetsbare groepen. Dit gaat ten koste van re-integratie van mensen die een beperkt extra zetje nodig hebben om op de arbeidsmarkt te komen. Ook de beleidsvrijheid van gemeenten staat onder druk.”

  • “Door samenvoeging van de verschillende financieringsstromen en het laten vervallen/anders vormgeven van het recht op zorg zijn gemeenten in staat maatwerk te leveren en kan het stelsel van zorg voor jeugdigen doelmatiger en doeltreffender worden vormgegeven. Gemeenten willen deze transitie van de jeugdzorg zorgvuldig vorm geven, in nauwe samenwerking met de jeugdzorgsector, de provincies en grootstedelijke regio's. Gemeentelijke beleidsvrijheid en individueel maatwerk zijn daarbij essentieel. Ook hier is echter sprake van forse bezuinigingen waarvan de effecten moeilijk zijn in te schatten.”
  • “De functies dagbesteding en begeleiding worden vanuit de AWBZ overgeheveld naar de maatschappelijke ondersteuning vanuit gemeenten (Wmo). Dit is een logisch vervolg op de overheveling van de huishoudelijke hulp in 2007 en de pakketmaatregel in 2009. De ambitieuze bezuinigingsdoelstelling die eraan gekoppeld is, is alleen te bereiken is als gemeenten voldoende beleidsruimte krijgen om de nieuwe taak overeenkomstig de wmo-beginselen uit te voeren en niet worden gedwongen in een pseudo AWBZ keurslijf met verzekerde individuele rechten. Bovendien constateren we dat het nieuwe kabinet helaas niet voornemens is de ongerechtvaardigde en ongefundeerde bezuiniging van €200 miljoen op de huishoudelijke hulp terug te draaien.”
  • “In de vormgeving van een nationale politie in tien regio’s zijn geen concrete maatregelen uitgewerkt om de lokale verankering van de politie te versterken. Eens te meer bepleiten wij ruimte voor lokale afwegingen, in plaats van dat taken op het terrein van de openbare orde alsnog ondergeschikt raken aan de justitiële taken.”
  • “Op het gebied van immigratie en integratie hangt veel af van de concrete uitwerking van de maatregelen in de praktijk. De VNG kan zich vinden in de voorgestelde intensivering van
    terugkeer- en uitzetbeleid en rekent erop dat dit op dezelfde humanitaire wijze wordt voortgezet als thans het geval is. Naar de mening van de VNG lost strafbaarstelling van illegaliteit niets op in die gevallen dat mensen technisch niet verwijderbaar zijn omdat het land van herkomst niet meewerkt aan terugkeer. Gemeenten zullen vanaf 2014 geen geld meer krijgen voor inburgering. Nieuwkomers zullen de kosten van het inburgeringstraject zelf moeten betalen. Veel minder mensen zullen dan ook een inburgeringscursus volgen. Dat heeft gevolgen voor de kwaliteit van de participatie van burgers.”
  • “Samenhangend bestuur in de grootstedelijke regio's was en is van groot belang. Dit geldt met name voor de ruimtelijk-economische vraagstukken. De WGR+ heeft zich bewezen als het juiste bestuurlijke niveau om dergelijke beheersaspecten te regelen zonder extra bureaucratie.”
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

Reageer