Over commerciële burgerparticipatie in oude wijken

0

Burgerparticipatie. Dat wordt meestal van bovenaf door gemeenten aan burgers opgelegd om te bezuinigen, is de conclusie. “Het kan ook bottom-up.”

Aan het woord is Jan-Willem Wesselink, ‘hoofdlaborant’ van

het Kennislab voor Urbanisme, een onderzoeksbureau gespecialiseerd in het

bedenken van innovatieve oplossingen voor moderne problemen. Het afgelopen half

jaar deden studenten voor het kennislab onderzoek naar wijken waarin gemeenten

steeds minder investeren. Wat kunnen de bewoners zelf en hoe moeten ze dat

aanpakken, was de vraag.

De eerste vraag: urbanisme?

“Ja, wij kijken naar de samenhang tussen het fysieke,

economische en sociale in de wijken. Dus niet alleen naar een buurthuis, maar

ook naar de verschillende functies ervan en dat door een commerciële bril.”

Wat is het probleem in de wat oudere wijken?

“Over tien of twintig jaar is de bevolkingsopbouw radicaal anders.

De oorspronke­lijke bewoners zijn dan massaal vertrokken en wie de nieuwkomers

zijn weet niemand. Verder zie je dat gemeenten minder werken vanuit het

maakbaarheidsideaal, vaak gedwongen door bezuinigingen.”

En de oplossing?

“Het is opvallend: marktwerking wordt de redding voor wijken die

zijn gebouwd vanuit de linkse jaren-’70-idealen.”

Verklaar je nader?

“Het begint ermee dat het algemeen belang moet worden gekoppeld

aan het eigen belang. Allereerst moeten de bewoners van die wijken inzien dat

de wereld is veranderd en de overheid niet alles kan regelen voor burgers. Dat

kan een gemeente bijvoorbeeld doen door een onderzoek te laten uitvoeren. Dat

hoeft ook niet duur te zijn. Zo maakt de lokale overheid inzichtelijk waarom ze

meer regie bij haar inwoners legt.”

Maar hoe dan?

“Door mensen aan te spreken op de waarde van hun bezit, of juist

op de waardedaling als het voorzieningenniveau daalt in hun wijk. Het wordt

door ons de ReViEW-methode genoemd. Een scriptie over dit plan van aanpak is

aan te vragen via onze website.”

Zitten inwoners er wel op te wachten het zelf te gaan doen?

“Het is een realistische kijk op een bestaande ontwikkeling. Als

je iets wilt in jouw wijk dan kan je hiervoor kiezen. De gemeente kan dit stimuleren, in ieder geval door goede communicatie over de

mogelijkheden.”

En verder?

“Ze zouden het startkapitaal kunnen subsidiëren. Het opzetten van

een bedrijfje dat zich gaat inzetten voor de wijk is het grootste obstakel.

Daarna moet dit werken zonder subsidie, of misschien met een heel klein

beetje.”

Hoe werkt dat in de praktijk?

“Je moet op zoek naar een Peter Verbeter, zoals wij dat noemen,

een soort oliemannetje die zaken voor elkaar krijgt. Een commercieel ingesteld

persoon, die weet hoe de hazen lopen en sociaal is. Hij of zij wordt betaald

door de inwoners van de wijk. Vervolgens gaat hij op zoek naar oplossingen voor die wijk. Uit onze verkenning in Amersfoort blijkt dat hier

best animo voor is. In Engeland wordt dit al gedaan.”

En in Nederland?

“Er worden momenteel stappen genomen om dit ook

hier in de praktijk te brengen.”

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

Reageer