OpiniePaniekvoetbal rond huizenmarkt

0

Mijn advies aan gemeenten: stel eerst een diagnose voordat je nieuwe regels maakt voor de woningmarkt. Amsterdam geeft wat dit betreft niet het goede voorbeeld.

– COLUMN –

Afgelopen zaterdag stond in het Parool een

artikel van Ton Damen over het vastlopen van de Amsterdamse huizenmarkt. Er

wordt steeds meer ‘scheefgewoond’. Mensen blijven in een sociale huurwoning wonen,

terwijl ze allang meer zijn gaan verdienen. Het gevolg is dat starters steeds

langer moeten wachten op een huurwoning. De gemeente lijkt met het handen in

het haar te zitten. In het artikel wordt een aardig potje paniekvoetbal

beschreven.

 

De

gemeente Amsterdam wil graag lucht in de huizenmarkt brengen. Als je het

artikel zo leest, lijkt ze echter geen flauw idee te hebben wat te doen. Damen beschrijft een aantal maatregelen die in Amsterdam zijn genomen. Zo heeft

de gemeente onlangs een brief gestuurd naar alle eigenaren van een kleine

tweede woning in de hoofdstad met de oproep dat zij die woning binnen zes weken

ter beschikking moesten stellen van de sociale huurmarkt.

Tweede huis

Het hebben van een

tweede huis zou illegaal zijn en er zou sprake zijn van leegstand. Damen merkt

echter op dat deze mensen hun pied-a-terre zelf in gebruik hebben. De gemeente

kwam daar blijkbaar zelf ook achter, want vorige week heeft ze de maatregel

weer ingetrokken. Met de mededeling dat de huidige regels niet gehandhaafd

zullen worden en dat er eind dit jaar nieuwe soepelere regels komen.

 

En

dit blijkt niet eerste maatregel te zijn, die niet blijkt te werken. Zo noemt Damen

bijvoorbeeld ook de aanpak van ‘short stay’ een aantal jaar geleden. Het

tijdelijk verhuren van vrije sector appartementen werd toen één op één vertaald

als illegale hotels. In de praktijk was er met name sprake van verhuur aan

zakenlieden.


Paniekvoetbal

Een anekdote die Damen noemt, is dat buitenlandse congresbezoekers

die een appartement hadden gehuurd van hun bed gelicht werden als illegale

huurder. Woedend begonnen zij daarop een campagne vóór vertrek van de grote

internationale conferentie uit Amsterdam. Zo beschrijft hij nog een aantal

maatregelen die elkaar in rap tempo opvolgen. En die zowel Amsterdam, als de

huizenmarkt, als bewoners geen goed doen. Toen ik het las bekroop mij meteen het

gevoel van paniekvoetbal.

 

Het

is niet alleen paniekvoetbal, de gemeente probeert ook elke keer hetzelfde.

Alle acties die in het artikel beschreven worden zijn nieuwe regels. Die vaker

dan eens later weer ingetrokken worden. Wie zegt echter dat de oplossing

gezocht moet worden in nieuwe regels? Misschien is er wel sprake van te veel

regels? Of verkeerde regels? Misschien moet er juist wel wat afgeschaft worden?

De eerste hulp bij problemen is voor overheden nog steeds vaak een nieuwe

regel. Als een pleister die je plakt om de wond – het gat in de regels – te

dichten.


Bloeden?

In de

EHBO metafoor is het natuurlijk bizar om meteen een pleister te plakken, zonder

eerst te kijken wat er eigenlijk aan de hand is. Precies om die reden zou ik

alle gemeenten, niet alleen Amsterdam, willen oproepen om bij welk probleem dan

ook eerst te onderzoeken waar de verwonding eigenlijk zit.

Ademt de patiënt

nog? Wat is er aan de hand? Schakel bij die analyse ook de

getroffenen en betrokkenen in. Welke symptomen zie je? Welke ervaringen hebben

zij? En kom pas met een behandeling, als je de diagnose hebt gesteld. En als

het een heel urgent en complex probleem is: blijf kalm en denk goed na. Voorkom

dat je te snel handelt met een averechts effect.


Lobke van der Meulen is directeur van de

Kafkabrigade. De Kafkabrigade helpt overheden bij het opsporen en aanpakken van

onnodige bureaucratie.


Volg Gemeente.nu op Twitter.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

Reageer