Werkplein werkt zelf niet goed
18-05 2010 | 10:28 | Door: Sociaal Bestek
Gemeenten en UWV moeten in Werkpleinen zoveel mogelijk mensen aan het werk helpen, maar niets wijst op een hogere uitstroom.
In 2010 moeten er totaal 100 werkpleinen zijn. Door de wettelijk gedwongen samenwerking zijn er hoge reorganisatiekosten. Werklozen hebben het nakijken, blijkt uit een artikel van Yolanda Hoogtanders (Policy Productions) en Marloes de Graaf (Amsterdams Instituut voor Arbeidsstudies, UvA) in het meinummer van Sociaal Bestek, tijdschrift voor werk, inkomen en zorg.
Gemeenten zijn verantwoordelijk voor bijstandsgerechtigden, Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen UWV voor mensen met een WW- of WIA-uitkering. Sinds 2008 is wettelijk vastgelegd dat deze organisaties hun dienstverlening samen moeten aanbieden. Dat gebeurt in zogeheten Werkpleinen. Maar die samenwerking verloopt vaak nog verre van soepel. En op Werkpleinen waar dat wel aardig gaat, richt de dienstverlening zich vooral op ‘makkelijke’ klanten: mensen die snel aan het werk zijn te helpen.
Bijstand
Het idee was goed: gemeenten en UWV werken samen, zodat er voor alle werkzoekenden, of het nu om bijstandsgerechtigden, WW’ers of WIA’ers gaat, één loket is met alle mogelijke expertise. Daarnaast zouden gemeenten en UWV re-integratiekosten zo niet meer op elkaar kunnen afwentelen. Dat moest voorkomen dat bijvoorbeeld een werkloze aan het eind van zijn periode op WW-recht door UWV niet meer wordt bemiddeld omdat hij naar de (gemeentelijke) bijstand overgaat.
Van die plannen is nog weinig terechtgekomen, zo blijkt uit het stuk van Hoogtanders en De Graaf. Zo laten gemeenten en UWV binnen de Werkpleinen hun eigen organisatiedoelen niet los. Elke partij is nog steeds verantwoordelijk voor de eigen (uitstroom)resultaten. Bovendien is UWV een centraal gestuurde organisatie. Dat maakt de besluitvorming over samenwerking op lokaal niveau stroperig.
Ict-ondersteuning
Ook is de ict-ondersteuning slecht: het wil maar niet lukken om de systemen van gemeenten en UWV goed op elkaar aan te sluiten. En tot slot gaat de implementatie van de samenwerking met hoge reorganisatiekosten gepaard. Lukt het niet om hogere uitstroomresultaten te laten zien, dan ligt een volgende reorganisatie in het verschiet. Met alle gevolgen van dien.| Sociaal Bestek is hét vakblad voor de specialist op het gebied van werk en inkomen. Neem een voordelig introductie-abonnement » |
Sociaal Bestek deze maand
Sociaal Bestek is hét vakblad voor specialisten op het terrein van participatie, sociale zekerheid en maatschappelijke ondersteuning. Met actuele informatie over wet- en regelgeving, beleidsontwikkelingen en uitvoeringspraktijk. Met onafhankelijke en kritische beschouwingen, analyses, confrontatie tussen systeemwereld en leefwereld, innovatieve oplossingen voor maatschappelijke problemen en jurisprudentie.
Sociaal Bestek informeert en daagt uit.
Deze maand in Sociaal Bestek »
Neem een voordelig introductie-abonnement »
Reacties (7)
Marloes de Graaf-Zijl | 30-06-2010 | 17:13
Voor een discussie over wat de overheid heeft toe zoeken op een markt "die in feite aan het (bedrijfs)leven is voorbestemd" zoals de heer Visscher suggereert wil ik verwijzen naar het artikel van Arjan Heyma en mijzelf in TPEdigitaal: http://www.tpedigitaal.nl/archief/1_Heyma-deGraaf-Zijl-2-2009.pdf
Ik heb een klacht over deze reactie »Ronald Nijenhuis | 19-05-2010 | 08:44
Eigenlijk was dat oude Arbeidsbuireau helemaal zo slcht nog niet.. tot de poltiek zich er mee ging bemoeien.. sindsdien is het eigenlijk nooit meer helemaal goed gekomen...
Ik heb een klacht over deze reactie »Michiel Vermeulen | 18-05-2010 | 22:42
Indien de twee instanties eigen doelstellingen houden wordt het natuurlijk erg lastig. Maar om heel eerlijk te zijn is er oa bij RIB's geen of weinig focus geweest op uitplaatsen, het traject an sich had (heeft) de voorkeur. Plaatsen is bonus. En door de economische malaise is er natuurlijk heel veel werk komen te liggen op de bordjes van alle werkcoaches (gemeente/UWV). Dit heeft ook weer tot gevolg dat de "makkelijke" eerder doorgestuurd of uitgestroomd worden. Daarnaast is er een gapend gat tussen coaches (UWV/Gemeente/RIB) en het bedrijfsleven. Dus heb vertrouwen in de marktwerking en laat de focus verschuiven op basis van resultaten. Banen. Jobhunt op maat is mijn advies.
Ik heb een klacht over deze reactie »A. Visscher | 18-05-2010 | 22:36
Tja, wat heeft de overheid nu eigenlijk te zoeken op een markt, dat in feite aan het (bedrijfs)leven" is voorbestemd. Als detacheringsbureau's, uitzendbureau's amper mensen aan de slag hebben, hoe haalt de overheid zich dan het in z'n hoofd, te denken alle werkzoekenden aan een baan te helpen.
Ik heb een klacht over deze reactie »Behoudens registratie, het verstrekken van uitkeringen, subsidies, studiegelden, bieden van facilitaire ondersteuning in de ruimste zin van het woord, zou de overheid het voorts moeten overlaten aan het bedrijfsleven. Daar waar zij goed in zijn.
Een andere kwestie is, accepteren dat niet iedere werkzoekende kan worden voorzien ondanks enige vorm van gesubsidieerde ondersteuning.
Maar wat mij het meeste aan zorgen baart, is dat het UWV geen benul heeft van de inhoud van beroepen en zie je hier dezelfde problemen ontstaan die zich binnnen de overheid zelf meer en meer voordoen. Men denkt dat vele taken door minder gekwalificeerd personeel ook uitstekend uitvoerbaar zijn.
Frederik Brand | 18-05-2010 | 22:02
Ik ben het niet (helemaal) eens met de eerdere reacties. Natuurlijk is het succes van re-integratie of deelname aan de maatschappij afhankelijk van vraag en aanbod. Maar het is te makkelijk om te zeggen dat het aanbod niet of nooit past, omdat het om "bijstandstrekkers" gaat. En het is al helemaal te gek voor woorden om te zeggen dat het alleen kan worden opgelost met gesubsidieerde arbeid.
Ik heb een klacht over deze reactie »Ik ben er van overtuigd dat het aanbod prima is. Alleen moet de vraag beter worden gestuurd. De vraag om hooggeschoold personeel met veel werkervaring is logisch, vanuit de werkgever geredeneerd, maar vaak ook heel makkelijk neergezet. Door goed over de behoefte te spreken bij een werkgever, komt een minder gekwalificeerd persoon ook wel in aanmerking voor de vacature. Werkgevers hebben een verkeerd beeld bij wat ze willen, en ook bij wat er bij het Werkplein voor interessants is te halen.
Ga met elkaar in gesprek (werkgever en Werkplein) en bespreek open en eerlijk hoe vraag en aanbod bij elkaar kunnen worden gebracht.
marco vusscher | 18-05-2010 | 14:33
ik sluit me aan bij de mening van Henk Duijn, uitstroom is afhankelijk van vraag en aanbod en het aanbod (geschikte werknemers) is toch echt een zaak van subsidie overheid en beschikbare arbeid.
Ik heb een klacht over deze reactie »Henk Duijn | 18-05-2010 | 13:12
Het succesvol doorsluizen van werkzoekenden naar reguliere arbeidsplaatsen is niet zozeer afhankelijk van (bureaucratisch) georganiseerde gemeentelijke werkpleinen, maar van de vraag naar werknemers op de arbeidsmarkt.
Ik heb een klacht over deze reactie »Een bijkomend aspect is dat de vacatures die zijn aangemeld dikwijls onvoldoende van een "passend aanbod" kunnen worden voorzien.
Het resultaat van de samenwerking van UWV en gemeentelijke diensten van achter één loket is daarmee niet zozeer afhankelijk van de bemiddelaars, maar van het aantal (al dan niet gesubsidieerd) te vervullen vacatures bij overheid en bedrijfsleven.