De provincie Noord-Holland heeft haar rol op het gebied van sociaal beleid opnieuw vorm gegeven. Gemeenten moeten regionaal gaan samenwerken.
Belangrijkste verandering is dat de provincie gemeenten meer dan voorheen stimuleert om regionaal samen te werken op het gebied van Wmo, Wonen, Zorg en Voorzieningen en Vitaal Platteland. Dit is vastgelegd in de Provinciale Sociale Agenda 2012-2015 die door Gedeputeerde Staten is vastgesteld.
De bezuinigingen en de discussie rond de provinciale taken maken het noodzakelijk dat de provincie het sociaal beleid opnieuw vorm moet geven. De provincie heeft thema's gekozen die komende jaren uitgangspunt zijn: Wmo, Wonen, Zorg en voorzieningen en Vitaal platteland. Met extra aandacht voor mantelzorg en vrijwilligers. In totaal is voor sociaal beleid tot 2015 ruim 5,2 miljoen per jaar beschikbaar.
De belangrijkste verandering in de aanpak van deze thema's is dat de provincie uitdrukkelijk kiest voor een regionale aanpak. Gedeputeerde Elvira Sweet: “Gemeenten moeten niet met elkaar concurreren maar zich concentreren op de sterke kanten, op diversiteit en op samenwerking met omliggende gemeenten of gemeenten met vergelijkbare vraagstukken. We stimuleren hen dan ook vraagstukken als vergrijzing en bevolkingskrimp integraal en in samenhang met andere beleidsterreinen te benaderen. In 2011 hebben gemeenten al in regionaal verband samengewerkt. Dit heeft geresulteerd in 15 regionale projecten. De provincie en de gemeenten zijn enthousiast over deze aanpak.”
Een goede ontwikkeling. Ik ben altijd al voorstander geweest van regionale samenwerking. Je ziet dat ook wel gebeuren bij bijvoorbeeld de instelling van een integemeentelijke sociale dienst. Gemeenten willen zich dan nog wel graag onderscheiden met een sociaal gezichgt, maar dat frustreet meestal de uitvoering en veroorzaakt ongelijke behandeling. Dat zag je bijvoorbeeld in de IJmond, waar de gemeentegrens tussen Beverwijk en Heemskerk vroeger door een flat heen liep: buren kregen verschillende soorten verstrekkingen uit de bijzondere bijstand.
Er zijn veel regionale organisaties zoals de sociale werkvoorziening, de GGZ, een Brijder-kantoor die regionaal overleg over de aansturing en de financiering behoeven. Buurgemeenten moeten actief kunnen mee praten over het beleid van een centrumgemeente in de maatschappelijke opvang (en het opstellen van een Stedelijk Kompas). Kortom: er valt in deze nog een wereld te winnen!