Het kabinet neemt extra maatregelen om kwetsbare mensen in de sekswerkbranche beter te beschermen. Daarom wordt de minimumleeftijd voor prostitutie verhoogd van 18 naar 21 jaar.
Ook onderzoekt het kabinet de invoering van een zogenoemd pooierverbod, waarmee malafide tussenpersonen harder kunnen worden aangepakt. Daarnaast wordt op korte termijn het Wetsvoorstel gemeentelijk toezicht seksbedrijven (Wgts) ingediend bij de Tweede Kamer. Dit wetsvoorstel geeft gemeenten meer mogelijkheden om toezicht te houden op seksbedrijven en vergunningsregels te handhaven.
Minister Van Weel van Justitie en Veiligheid benadrukt dat het kabinet vooral jonge en kwetsbare sekswerkers beter wil beschermen tegen dwang, uitbuiting en misbruik. Volgens hem is afgesproken in het coalitieakkoord dat de bescherming binnen de sekswerkbranche versterkt moet worden. Daarom wil het kabinet de leeftijdsgrens zo snel mogelijk verhogen en onderzoeken of een pooierverbod juridisch haalbaar is.
Drie pijlers voor een veiligere sekswerkbranche
De kabinetsaanpak richt zich op drie onderdelen:
- Strengere regels voor de branche
Jonge sekswerkers blijken extra kwetsbaar voor uitbuiting en dwang. Daarom verhoogt het kabinet de minimumleeftijd voor sekswerk van 18 naar 21 jaar. Ook wordt onderzocht hoe een pooierverbod vorm kan krijgen. - Betere ondersteuning van gemeenten
Gemeenten krijgen meer mogelijkheden om toezicht te houden op seksbedrijven. Het wetsvoorstel Wgts maakt het mogelijk om gegevens van sekswerkers te verwerken voor toezicht, handhaving en controle op vergunningseisen. - Versterking van de rechtspositie van sekswerkers
Het kabinet blijft in gesprek met betrokken partijen over manieren om de sociale en juridische positie van sekswerkers verder te verbeteren. Daarbij worden ook de uitkomsten meegenomen van de evaluatie van de aanpak ter versterking van hun rechtspositie.
Rapport: slechte arbeidsomstandigheden
Uit een rapport van het Sekswerk Meld- en Adviespunt (SMAP) blijkt dat het slecht is gesteld met de arbeidsomstandigheden van sekswerkers. De overheid controleert nauwelijks, handhaving ontbreekt structureel.
De meeste klachten vorig jaar gingen over dwang, intimidatie en machtsmisbruik door exploitanten. Er wordt met boetes of ontslag gedreigd, sekswerkers moeten gevaarlijke boekingen aannemen of worden gedwongen tot cosmetische ingrepen. Daar houdt de overheid geen toezicht op, stelt het SMAP. Behalve over een onveilige werkomgeving kwamen er ook meldingen over gebrek aan privacy, en geen toegang mogen hebben tot bankzaken.
Volgens een veelgebruikte fiscale regeling in de sector (de opting-in-regeling) is een sekswerker formeel geen werknemer, maar ook geen zelfstandige. Volgens SMAP houdt de exploitant dan wel loonheffing in, maar heeft die verder weinig verantwoordelijkheden als werkgever. “Een soort fictief dienstverband”, stelt SMAP. Dat moest de positie van de sekswerker verbeteren en de belastingafdracht versimpelen, maar volgens SMAP gebeurt het tegenovergestelde.
Geef een reactie