Top 6: Vereisten voor goed natuurbeleid

0

Minder invloed en publieke financiering. Dat is de trend. Maar “bij marktwerking in het natuurbeleid moet de overheid juist zeer actief zijn”.

Burgers, bedrijven en boeren moeten een grotere rol krijgen bij de

uitvoering van het natuurbeleid, is de wens van het kabinet. Hierdoor ligt een

gevaar op de loer, stellen onderzoekers Martijn van der Heide en Trond Selnes

van het Landbouw Economisch Instituut in Wageningen in hun essay op Me Judice.

Van der Heide en Selnes: “Om het één en ander concreet te maken, en

voortbordurend op werk van Donahue en Zeckhauser (2008), stellen wij dat het

nieuwe natuurbeleid vraagt om een actieve overheid op zes gebieden.”

Aandachtspunten:

1. “Contractvorm. Ten

eerste gaat het om het afwegen van de formele relatie, variërend van formele

contracten tot informele afspraken om private partijen vrij te laten. Centraal

hierbij staat de vraag hoe en waar private partijen betrokken zullen raken.

Mogen ze bijvoorbeeld binnen de EHS en Natura 2000 natuurbeheer gaan verzorgen?

En zo ja, hoe dan precies?

2. Duur contract. Een

tweede gebied is de duur van de marktwerking. Moet bijvoorbeeld het private

beheer van een natuurpark gebonden worden aan een tijdsduur, waarna de balans

wordt opgemaakt?

3. Opdrachtgeverschap.

Ten derde gaat het om de focus. Geven de overheden de opdrachtnemers een

concreet doel mee, of slechts algemene richtlijnen? Hier speelt ook de vraag of

er een chronologie in zit (‘eerst dit dan dat’). En ook: mogen afspraken zich ontwikkelen

over de tijd?

4. Samenwerking. Een

vierde gebied betreft de deelname en diversiteit van partijen. Is er voor

natuurbehoud in een gebied de inzet van specifieke partijen vereist, zoals

Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en recreatieondernemers? En hoe ziet de (al

dan niet verplichte) rol van de overheid eruit – is zij bijvoorbeeld enkel

deelnemer in een stuurgroep, of dient zij als vergunningsverlener?

5. Conflictbeheersing.

Ten vijfde gaat het om de stabiliteit van de relatie tussen betrokken partijen,

ofwel wat er gedaan kan worden bij conflicten en in welke mate er ingegrepen

kan worden. Zo kan accreditatie en certificering van een publieke-private

samenwerking, met verplichte vormen van conflictbemiddeling, voor een zekere

regelgebondenheid zorgen en een mechanisme bieden voor zowel het voorkomen als

het oplossen van conflicten.

6. Vrijheden. Tot slot

een gerelateerd thema: welk gedrag is toegestaan, ofwel hoeveel ‘vrijheid’

mogen de partijen hebben in de inrichting en beheer van het natuurbeleid? Is

een golfbaan toegestaan binnen de EHS, en wie verleent toestemming hiervoor –

de nationale overheid of de gemeente? En op welke wijze mag de golfbaan in het

natuurgebied worden ingepast?”

Het uur U is daar, met de

plannen van staatssecretaris Hans Bleker van Economische zaken, landbouw en

innovatie, stellen de onderzoekers. De overheid moet initiatieven voor een goed

natuurbeleid omarmen; niet verwurgen. Dat is de conclusie van het essay.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

Reageer