Bijna vijftig gemeentes maken zich zorgen over mogelijke nieuwe verplichtingen om mensen te huisvesten die uitstromen uit gevangenissen, opvanglocaties voor daklozen en jeugdzorginstellingen. Volgens minister Boekholt- O’Sullivan is er geen voornemen om de huisvesting van uitstromers te laten uitvoeren door de regio waar de instelling staat.
Een belangrijk punt van zorg bij gemeenten is de veronderstelling dat zij verantwoordelijk zouden worden voor de huisvesting van uitstromers op basis van de locatie van de instelling. In antwoord op Kamervragen benadrukt minister Boekholt – O’Sullivan dat dit niet het geval is. Het wetsvoorstel versterking regie volkshuisvesting heeft als doel dat alle gemeenten een evenwichtige bijdrage leveren aan de huisvesting van kwetsbare groepen. Het gaat daarbij om urgentie voor specifieke groepen en niet om alle ex-gedetineerden. Daarnaast biedt het wetsvoorstel ruimte voor maatwerk en regionale afspraken over de verdeling.
Maatschappelijke binding
In de ontwerpregeling staat het begrip ‘maatschappelijke binding’. Een woningzoekende kan binding hebben met een regio door langdurig verblijf, verblijf in een instelling of eerdere woonhistorie.
Er is bewust gekozen om niet uitsluitend maatschappelijke binding te laten ontstaan met de gemeente van herkomst. Hiermee wordt geborgd dat elke woningzoekende zich – afhankelijk van de specifieke omstandigheden – zich kan wenden tot een passende regio met een aanvraag voor een urgentie; ook een woningzoekende die verblijft in een instelling. Hiermee wordt gepoogd te voorkomen dat een woningzoekende tussen wal en schip valt en in geen enkele regio in aanmerking komt voor urgentie. Daarnaast bestaat nog specifiek voor ex-gedetineerden en uitstromers uit de vrouwenopvang de mogelijkheid voor urgentie in een andere regio indien de woningzoekende een zwaarwegend belang heeft zich niet in de huidige woningmarktregio te vestigen. Voor de hand ligt dat deze woningzoekende zich zal wenden tot een woningmarktregio waarmee de woningzoekende een positieve binding zal hebben.
Eerlijkere verdeling
De minister onderkent dat de huidige verdeling van de huisvesting van kwetsbare groepen niet evenwichtig is. Sommige regio’s leveren een grotere bijdrage dan andere. Het wetsvoorstel moet zorgen voor een eerlijkere verdeling, zodat niet een beperkt aantal gemeenten de grootste opgave draagt. Gemeenten blijven verantwoordelijk voor het maken van regionale afspraken en kunnen bestaande ‘fair share’-afspraken als basis gebruiken.
Tot slot geeft de minister aan dat het kabinet het belangrijk vindt dat alle gemeenten bijdragen aan de huisvesting van urgent woningzoekenden. Dit moet voorkomen dat kwetsbare groepen langer moeten wachten op een woning en draagt bij aan het tegengaan van dakloosheid. De minister blijft hierover in gesprek met gemeenten en de VNG en zal de uitkomsten van de internetconsultatie betrekken bij de verdere uitwerking van de regeling.
Geef een reactie