Jeugdzorg organiseer je niet achter de tekentafel

3

De G32 kwam onlangs met een plan om de Jeugdzorg te organiseren. Dit ins Blaue hinein, zonder het benoemen van de huidige problemen. “Dat is zorgelijk.”

Lector Goos Cardool, die helpt bij de transitie van de Jeugdzorg naar gemeenten, ziet mooie kansen voor de hulp vanuit de lokale overheid. Daarbij is het dan wel van belang dat ze ook goed in kaart brengt waar de huidige knelpunten liggen, stelt Cardool. Verder is het ook niet gek de kosten op een rij te hebben

Eerst de kosten. In financieel krappe tijden zou het ook voor de gemeentelijke portemonnee van belang zijn dat het benutten van de eigen kracht en sociale netwerken van mensen geen loze kreet wordt. Een kind in de Jeugdzorg kost gemiddeld 20.000 tot 75.000 euro per jaar voor een gemeente. Uithuisplaatsing kost 40.000 euro; de zogeheten Jeugdzorgplus kost 120.000 euro per jaar. Dat heeft de gemeente Woerden laten berekenen.

Kwetsbare gezinnen

Uit ander onderzoek blijkt dat 15 procent van de gezinnen kwetsbaar is. Om dat te bepalen is gekeken naar sociaal economische-status, de gezinssamenstelling (een eenoudergezin is bijvoorbeeld eerder kwetsbaar) en de gezondheid van ouders en kinderen (waarbij ook is gekeken naar verslavingen).

Het is de bedoeling de eigen kracht ouders en kinderen te versterken. “Het kind moet uit de instelling, de professional moet in gezin.” Tijdens een congres over de transitie van de Jeugdzorg kan het verhaal van Cardool de waardering van zijn luisteraars heel aardig wegdragen; toch twijfelen veel professionals aan het budget dat nodig is voor de zorg.

De lector erkent ook dat het lastig wordt op de korte termijn. “Maar op de lange termijn levert de investering in de eigen kracht van mensen juist veel op.”

Vanuit zijn dagelijks werk, als medewerker van de kinderinspectie, weet Cardool namelijk dat er flink wat jongeren in een te zwaar traject worden geplaatst. Dat is duur en vaak ook niet heilzaam voor de kinderen zelf. Om dit te voorkomen, is dan wel een beargumenteerde manier van doen nodig.

“De onderbouwing van wat we doen, is van groot belang. Natuurlijk, we moeten ook wel rennen, maar laten we dit fundamenteel aanpakken”, stelt Cardool.

Integrale aanpak

Gemeenten moeten op zoek naar langdurige oplossingen, vooral ook door te kijken naar de ouders. Vaak is er sprake van werkloosheid, schulden of verslavingen. Meestal zijn die mensen al bekend bij de gemeente. Punt is dan wel dat verschillende informatiestromen bij elkaar moeten komen.

Daar komt innovatief denker Laurens Waling om de hoek kijken, de tweede spreker op het congres. Jeugdzorg 3.0 heet zijn idee, dat zwaar leunt op digitalisering.

Waling draait het om. Waar professionals momenteel het dossier van een gezin beheren, wil deze spreker op het congres het dossier in de handen van het gezin geven. Dit gezin wordt vervolgens gevraagd of verschillende partijen in het dossier mogen. De gemeente, hulpverleners, et cetera.

Zo komen de verschillende informatiestromen digitaal bij elkaar met toestemming van de hulpvragers, waardoor er geen problemen zijn met de privacywetgeving.

Marktplaats

Een ander idee is de virtuele marktplaats voor de zorg. Daar kunnen mensen de hulp dan ook voorzien van een ranking, zoals dat al gebruikelijk is voor artsen door het al bestaande ZorgkaartNederland. Het organiseren van de zorg vanuit de cloud klinkt verfrissend. Het wordt dan ook enthousiast gebracht. Toch leven er twijfels onder zijn luisteraars bij het congres.

Het belangrijkste kritiekpunt gaat over het in handen geven van het dossier bij de ouders. Gaan ze dat wel delen met anderen? Waling denkt van wel, maar is ook wel heel positief ingesteld. Het gaat ook vooral om een andere manier van denken, zegt hij. Als het gaat om de zware probleemgevallen, dan is het aan de professional om ze mee te nemen in het idee.

Schotten

Waar beide sprekers het over eens zijn, is dat het hoe dan ook anders georganiseerd moet worden. Daarvoor moeten ook de verschillende geldstromen gebundeld worden. Waling maakt het beeldend door te wijzen op een experiment in een dierentuin. De hekken werden weggehaald, maar het eten bleef op dezelfde plaatsen liggen. De dieren bleven daarom in hun eigen hoed van de dierentuin zitten.

“Zo moet het niet gaan met de Jeugdzorg”, stelt de innovatieve denker. “Wat mij betreft gooien we al dat voedsel op dezelfde hoop.”

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

3 reacties

  1. De Jeugdzorg in zijn totaliteit is vergiftigd door Toxines Genocides van de Overheid met hun Milieu Vervuiling. Al bij ongeboren Kind als Foetus blijken al besmet ESBL-bacterien zonder dat het daglicht heeft gezien is de Celkern Eiwitcellijnen welke leiden naar Neuro Psychische stoornissen vanuit Milieuomgevingsfactoren van een Genetische defect met allerlei verstandelijke beperkingen. Nu zie je Huisartsen die Medicijnen verstrekken buiten de Wetenschappelijk en Medische Specialisten, Artsen van ziekenhuizen. Waarbij Inflammatoire Infecties en vrije radicale cellijnenkankers ontstaan is pure Genocide op deze kwetsbare bevolkingsgroepen door de Overheid. Weg met het zooitje Bestuurlijk vermogen van weerbarstige zelfverrijking en hebzucht in de praktijk van Jeugdzorg Therapiebegeleiding enz.

  2. het valt mij op dat zelfs de (inhoudelijke) deskundigen de jeugdzorg willen verbeteren door nieuwe procedures te bedenken. Dat de overheid die fout telkens maakt, is geen verassing (meer), maar van specialisten die menen er verstand van te hebben, verwacht ik andere oplossingsrichtingen.
    De gemeente heeft straks de regie….blik eens terug: niet zo heel erg lang geleden heeft de Provincie deze verantwoordelijkheid in haar schoot geworpen gekregen. De jeugdzorg heeft mede daardoor in een vac?um gezeten als het gaat om kwaliteitsverbetering. Dit gaat weer gebeuren, omdat het weer jaren duurt voordat de gemeente voldoende kennis heeft om invulling te geven aan haar regietaak. En juist daarover hoor ik niets van deze zogenaamde deskundigen!
    Het kan nog en help de gemeente (wethouders en gemeenteambtenaren) haar verantwoordelijkheid op te pakken. U helpt daarmee ook de jeugd van Nederland.

  3. Geertien Pols op

    Grote transities zoals nu met de Jeugdzorg vragen wel een zorgvuldige overgang. Om dat in wijsheid te doen is een hele klus.

    Het is een koppeling van CJG als spin in het web met Jeugdzorg enerzijds en maatschappelijk werk, maatschappelijke- en vrouwenopvang, hulp aan multiproblemgezinnen in maatschappelijk werk enz. anderzijds. Daarin is het onderzoek in Woerden ook duidelijk.

    Voor velen een nieuw terrein om in te voegen.

    Tegelijk is er ook al wel meer bekend aan informatie die bij deze transitie betrokken kan worden.
    Ook waar de huidige toverwoorden “eigen kracht” enz. in terug te vinden zijn. Maar dan onderbouwd met evidence. In de USA is daar al veel meer onderzoek naar gedaan. Rapp en Goscha over krachtgericht werken, E. Werner over veerkracht bij kinderen en wat kinderen beschermt.

    In de Maatschappelijke Opvang en Vrouwenopvang is al sinds 2004 een beweging op gang om te onderzoeken wat evidence based werkt, hoe dat gaat met eigen kracht en dossier, waarin krachtinventarisatie en actieplan een belangrijk gezamenlijk onderdeel zijn, bij de klant en de hulpverlener samen. Daar is echt voortgang geboekt. Zie http://www.werkplaatsoxo.nl. Zoek contact met prof. dr.Judith Wolf is mijn advies.

    Naar aanleidig van het onderzoek “Meer dan bed, bad, broodje pindakaas”, dat door OMZ is gedaan en waarvan het boekje te vinden is op bovenstaande website, is goed te zien hoe de gezinnen worstelen met alle problemen enerzijds en hoe de aandacht voor de kinderen te kort schiet , begrijpelijk bij ouders in die situaties van zorg en grote vragen, minder begrijpelijk als hulpverleners vanwege hun organisatiefocus het perspectief op kinderen overslaan.

    In M3BP-M5BP heeft Grassroots Inclusion de kosten en de mogelijke terugverdiensten in kaart gebracht door een analyse van sociale kwaliteit en SROI. Onder downloads bij http://www.grassrootsbv.nl te vinden.

    Daarin is aantoonbaar meer te realiseren dat het welbevinden van deze kinderen ten goede komt. Dan moet de zorg wel een aantal zaken gaan doen in deze gezinnen. Maar met weinig inzet is groot resultaat te bereiken.

    Deze kinderen zijn dat echt waard. Dus de transitie is van groot belang, bouw het op vanuit de gezinnen met kinderen en CJG en koppel alle zorg daar goed achter. Zet de goede methodieken en zorg in die bewezen werken.

Reageer