Unicef: Gemeenten krijgen teveel beleidsruimte Jeugdzorg

3

Het is maar de vraag of het goed komt met de transitie van de Jeugdzorg naar gemeenten, concludeert het Jaarbericht Kinderrechten 2012. “Het is niet duidelijk wat de gevolgen van nieuw beleid voor kinderen kunnen zijn.”

Het Jaarbericht wordt samengesteld door Unicef

en Defence for Children. De organisaties wijzen op de plannen, wetsvoorstellen

en maatregelen van het kabinet-Rutte, die niet zijn getoetst aan de bepalingen

en principes van het VN-Kinderrechtenverdrag.

“Het is daarmee niet duidelijk wat de gevolgen

van nieuw beleid en wetgeving voor kinderen kunnen zijn”, stelt het rapport (PDF). “Het

opstellen van een kindeffectrapportage voorafgaande aan nieuwe wetsvoorstellen en

nieuw beleid is daarom onontbeerlijk.”

Centra voor Jeugd en Gezin

Als het gaat om de Centra voor Jeugd en Gezin

zijn de opstellers van het rapport niet meteen enthousiast. Hier is te veel

beleidsvrijheid gelaten aan de lokale overheid. De vrees is dat dit ook het

geval zal zijn voor de Jeugdzorg in brede zin.

“De Rijksoverheid dient eisen te stellen aan de capaciteit en kwaliteit

van het zorgaanbod in gemeenten en hun Centra voor

Jeugd en Gezin, zodat voor alle ouders die dat nodig

hebben een kwalitatief gelijksoortig aanbod aan lichte tot

zwaardere vormen van opvoedondersteuning beschikbaar is.”

Protocol

Dat de problemen in plattelandsgemeenten vaak

anders zijn dan in steden wordt niet benoemd in het Jaarbericht. Wel wijst het

op een nieuw protocol van de Verenigde Naties. “Op 19 december 2011 heeft

de Verenigde Naties een nieuw Facultatief Protocol bij het VN-Kinderrechtenverdrag aangenomen dat voorziet in een

klachtenprocedure bij schendingen van kinderrechten.”

Het is “een belangrijk instrument”, stelt het rapport. Het geeft

kinderen de mogelijkheid bij het VN-Kinderrechtencomité de structurele

schending van hun rechten aan de kaak stellen. “Het is daarom zaak dat

Nederland dit Protocol zo snel mogelijk ratificeert.”

Transitie Jeugdzorg

Ook Unicef en Defence for Children vinden het in principe een goede zaak

als de Jeugdzorg dichtbij kinderen wordt georganiseerd. Wel hebben ze grote

zorgen over de transitie van de zorg. In de eerste plaats zijn er twijfels of

de kinderen die hulp nodig hebben deze wel zullen krijgen tijdens de overgang

zelf.

Het tweede punt van zorg is het verschil in kwaliteit tussen

verschillende gemeenten na de transitie. Er leeft grote twijfel of alle

gemeenten wel voldoende deskundig zijn. Verder bestaat de vrees dat financiële

belangen
zwaarder kunnen wegen dan het welzijn van kinderen.

En biedt het Jaarbericht nog wat licht aan het einde van de zorgwekkende

tunnel? Nee. Dat niet.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

3 reacties

  1. bezorgde moeder op

    Afbeeldingen worden niet weergegeven. Afbeeldingen hieronder weergeven
    Mijn dochter is 14 jaar ,je moet eens wetten wat mijn dochter in de instellingen T Raayke mee maakt ,de voogd wsg doet er nicks aan ,keurt het goed dat mijn dochter in de isoleercel wordt gezet en ook door twee beleiding in de holding gelegt ,is dit dan in het belang van het kind ,ik heb vrijdag in de telegraaf gestaan,maar lees dit naar eens ,Hopelijk ,wil u ook over de ruimte schrijven waar mijn kind alleen moet
    zitten.
    Dit noemen ze een time out ruimten.
    Deze week ,werd mij ,weer onder de neus gewreven .
    Zeg niet isoleer,want een cel is het niet, een kamer wel.
    Maar zover ik weet is de deur op slot.
    En word ze regelmatig hier alleen in geplaatst.
    Er was een week van 4 keer,op gesloten te worden.
    Van te voren,is ze in de holding gelegd.
    Als ze niet beweegt ,heeft ze geen pijn ,anders wel.
    Ze is regelmatig zo overstuur,om dat er niemand is die naar haar luistert.
    Ze trekt een zak over haar hoofd ,van plastic.
    Ze wil de ramen kapot trappen.
    Is deze omgeving veilig voor een kind van 13 jaar.
    Als er steeds weer opnieuw ,door dwang,moet gaan luisteren.
    En ze is niet alleen ,met dit probleem ,
    ze word ook over stuur ,als ze andere kinderen ,zo behandeld ziet worden.
    Zo belangrijk dat dit kind,een beetje gelukkig is.
    Ze is dood ongelukkig nu.
    is dit een kinder tehuis ,waar mijn dochter op kan groeien

  2. bezorgde moeder op

    Afbeeldingen worden niet weergegeven. Afbeeldingen hieronder weergeven
    Mijn dochter is 14 jaar ,je moet eens wetten wat mijn dochter in de instellingen T Raayke mee maakt ,de voogd wsg doet er nicks aan ,keurt het goed dat mijn dochter in de isoleercel wordt gezet en ook door twee beleiding in de holding gelegt ,is dit dan in het belang van het kind ,ik heb vrijdag in de telegraaf gestaan,maar lees dit naar eens ,Hopelijk ,wil u ook over de ruimte schrijven waar mijn kind alleen moet
    zitten.
    Dit noemen ze een time out ruimten.
    Deze week ,werd mij ,weer onder de neus gewreven .
    Zeg niet isoleer,want een cel is het niet, een kamer wel.
    Maar zover ik weet is de deur op slot.
    En word ze regelmatig hier alleen in geplaatst.
    Er was een week van 4 keer,op gesloten te worden.
    Van te voren,is ze in de holding gelegd.
    Als ze niet beweegt ,heeft ze geen pijn ,anders wel.
    Ze is regelmatig zo overstuur,om dat er niemand is die naar haar luistert.
    Ze trekt een zak over haar hoofd ,van plastic.
    Ze wil de ramen kapot trappen.
    Is deze omgeving veilig voor een kind van 13 jaar.
    Als er steeds weer opnieuw ,door dwang,moet gaan luisteren.
    En ze is niet alleen ,met dit probleem ,
    ze word ook over stuur ,als ze andere kinderen ,zo behandeld ziet worden.
    Zo belangrijk dat dit kind,een beetje gelukkig is.
    Ze is dood ongelukkig nu.
    is dit een kinder tehuis ,waar mijn dochter op kan groeien

  3. Karin Vosters op

    Voorkomen is beter dan genezen maar in een weerbarstige wereld waar mensenwerk maatwerk vraagt is dat bijna onmogelijk. Daarom is meten achteraf zo belangrijk. Om van te leren. En om in contact te zijn met diegene waarvoor beleid is gemaakt. Niet de gemeenteraad of de professional maar de kindereen en hun ouders!

    Ik lees en hoor niet dat structureel, systematisch en onafhankelijk onderzoek naar tevredenheid bij cli?nten (als feitelijk opdrachtgever) onderdeel uitmaakt van de beleidscyclus. Dat beoordeling van kinderen en ouders over de mate waarin de hulp aansloot bij hun hulpvraag en ervaren problemen meeweegt in bijstellingen van beleid en de budgetkeuzes.
    Zijn er provincies waar dat nu wel structureel ingezet wordt? Kan het meten van bovengenoende criteria wettelijk verankerd worden om zo gemeenten een kwaliteiskader mee te geven en tegelijkertijd ruimte voor integrale lokale afwegingen?

Reageer