Gemeenten en het Rijk zoeken actief naar manieren om asielzoekers en statushouders sneller te laten meedoen in de samenleving. Onderzoeksbureau Berenschot onderzocht twee concrete aanpakken die laten zien hoe werk, taal en participatie hand in hand gaan.
Berenschot onderzocht voor het ministerie van SZW een regionale aanpak voor vrouwelijke statushouders, en voor de gemeente Hardenberg de pilot Buitenkwartier.
Vrouwelijke statushouders vinden betaald werk
In de gemeenten Duiven, Westervoort en Zevenaar begeleidt een regionaal programma vrouwelijke statushouders gericht naar de arbeidsmarkt. De aanpak combineert persoonlijke ontwikkeling met cultuursensitieve begeleiding en sluit aan op de lokale arbeidsmarkt. Een bovengemiddeld aantal deelnemers vindt betaald werk. En dat levert meer op dan alleen inkomen. Deelnemers bouwen sociale contacten op, vergroten hun netwerk en winnen aan zelfvertrouwen.
De maatschappelijke businesscase berekent de totale baten over de werkzame levensduur van de deelnemers op tussen de € 7,16 miljoen en € 21,71 miljoen. Per deelnemer gaat het om € 90.000 tot € 275.000. Die opbrengsten landen bij meerdere partijen tegelijk: de vrouwen zelf verdienen meer, gemeenten besparen op uitkeringen en de overheid int meer belasting. Ook werkgevers profiteren, doordat ze gemotiveerde medewerkers vinden op een krappe arbeidsmarkt.
Pilot Buitenkwartier: meteen aan de slag
In Hardenberg richt de pilot Buitenkwartier zich op asielzoekers die vanaf dag één in het azc bezig zijn met taal, werk en sociale participatie. Deelnemers leren sneller de taal en doen eerder werkervaring op. Bovendien ontstaan er meer contactmomenten tussen asielzoekers en werkgevers uit de omgeving.
De maatschappelijke kosten-batenanalyse toont een netto-opbrengst van ruim € 277.000 over de looptijd van de pilot. Dat komt neer op ongeveer € 5.300 per deelnemer. Op de lange termijn kan dit bedrag nog hoger uitvallen, wanneer deelnemers duurzaam aan het werk blijven.
Structurele aanpak nodig
Om deze aanpakken verder te brengen, zijn randvoorwaarden nodig: structurele financiering, doorlopende leer- en werktrajecten en betere landelijke afspraken over het inzetten van asielzoekers op de arbeidsmarkt. Praktische knelpunten zoals vergunningprocedures en gegevensuitwisseling vragen om landelijke oplossingen.
Geef een reactie