Gemeenten helpen niet bij armoedeval

1

Van de mensen die daadwerkelijk vanuit de bijstand aan de slag zijn gekomen, is 42 procent daar financieel niet beter van geworden. Dat blijkt uit het rapport ‘Armoedebestrijding’ van de Inspectie Werk en Inkomen (IWI).

Van de mensen in de

bijstand zegt 60 à 65 procent niet te willen werken als dat geen

inkomensverbetering oplevert, zo blijkt uit het rapport. Iets minder dan vier op de tien vrezen er ook echt op achteruit te gaan met een baan.

Staatssecretaris

Paul de Krom (Sociale Zaken) stelt dat de beleving van mensen is

onderzocht en niet of ze er daadwerkelijk in inkomen op voor- of

achteruit zijn gegaan. Het kabinet wil werk meer lonend maken en de

armoedeval terugdringen. Het wil dat onder meer doen door de komende

jaren belastingkortingen af te bouwen die bijstandsgerechtigden nu no

krijgen. Gevolg daarvan is dat bijstandsgerechtigden erop achteruit

gaan en het inkomensverschil met werken toeneemt.

Korten

Gemeenten

lijken echter niet van plan om op het armoedebeleid te korten. Bij de

bezuinigingen die ze moeten toepassen, korten ze daar het minste op.

Dat bleek onlangs uit onderzoek van het Centrum voor Onderzoek van de Economie van Lagere Overheden naar

de financiële plannen van gemeenten. In 2011 geven zij 4 procent minder

uit aan armoedebeleid, in 2012 6 procent, zo meldt de Vereniging van Nederlandse Gemeenten.

Volgens de Inspectie van Werk en Inkomen zijn er verschillende redenen waarom mensen die vanuit de bijstand gaan

werken er niet altijd op vooruitgaan. Voorbeelden zijn parttime werken,

nog openstaande schulden of het vervallen van het recht op een

aanvullende uitkering vervalt. Ondanks de armoedeval blijven mensen wel

aan het werk, aldus de inspectie. 'Een hoger inkomen is dus niet voor

iedereen het belangrijkste argument om werk te accepteren. Belangrijke

drijfveren komen voort uit de mate van zelfredzaamheid en sociale

omstandigheden, zoals opleidingsniveau.'

Hoger inkomen
In

2010 onderzocht de IWI of gemeenten, UWV en SVB met de uitvoering van

het armoedebeleid bijdragen aan het verbeteren van de inkomenspositie

van mensen met een laag inkomen. Ook ging IWI na of armoedebestrijding

mensen activeert om weer aan het werk te gaan. Een kwart van de mensen

met een Wwb-uitkering zoekt zelf niet actief naar werk als er geen

uitzicht is op een hoger inkomen. Voor deze mensen geldt het uitgangspunt: werk boven uitkering. De inspectie vindt

handhaving op die regel door gemeenten gewenst.

Mensen

met lage inkomens kunnen een beroep doen op regelingen, zoals huur- en

zorgtoeslag. Gemeentelijke regelingen, zoals kindertoeslag,

kwijtschelding van lokale lasten of een kortingspas, zijn vaak minder

bekend. Bijstandsgerechtigden zijn overigens beter met gemeentelijke

regelingen bekend dan mensen met een uitkering van UWV of SVB. Werkende

armen zijn er het minst mee bekend, hoewel ook zij aanspraak maken op

een gemeentelijke aanvulling op hun inkomen. De IWI vindt dat op lokaal

niveau de voorlichting en de samenwerking tussen uitkerende instanties

nog beter kan.

Werk zoeken
Armoedebeleid

hangt nauw samen met het bevorderen van participatie, stelt de IWI.

Maar in de praktijk zijn het nog vaak 'aparte werkprocessen, zo stelt

de inspectie. De meeste inkomensregelingen worden puur aan de hand van

de inkomenssituatie toegepast. Dat armoedebeleid het zoeken naar werk

bevordert, blijkt niet uit het onderzoek.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

1 reactie

  1. EF&EF money cure, Bella Arzt op

    het klopt inderdaad dat mensen in een armoedeval terecht komen. Voorbeeld: echtpaar nieuwe Nederlanders. Mevrouw moet nog inburgeringsexamen doen en moest stoppen wegens zwangerschap. Meneer heeft een baan gekregen voor 32 uur. Op het oog hebben ze het financieel beter. Mevrouw is echter met inburgering via de gemeente gestopt, omdat ze dan teveel geld kwijt zou zijn aan kinderopvang voor 2 kinderen. Het inburgeringstraject kost erg veel tijd en ze doet het nu schriftelijk (heel slimme jonge vrouw). Deze kosten moet ze zelf betalen ? 75 per maand. Door het hogere inkomen van meneer verliezen ze een gedeelte van de huurtoeslag en zorgtoeslag. Zij vindt het verschrikkelijk dat ze nu de hele dag bij de kinderen moet doorbrengen en hoewel ze blij is met de baan van haar man, is het per saldo een achteruitgang voor hen.

Reageer