Kamp wil gemeenten bijstandbeleid voorschrijven

3

De helft van de mensen met een bijstandsuitkering ervaart nu door het contact met de gemeente “dwang en drang” om aan het werk te gaan.

Dat ze de plicht hebben om te solliciteren en daarbij iedere vorm van werk dienen aan te pakken, ervaart slechts een klein deel van de bijstandsontvangers. Dit is onaanvaardbaar.'' Dat schrijven minister Henk Kamp en staatssecretaris Paul de Krom (Sociale Zaken) maandag aan de Tweede Kamer.

De twee VVD-bewindsmannen werken al een tijd aan aanscherping van regels, zodat werklozen meer gestimuleerd worden om te gaan werken. Daarbij willen ze gemeenten meer voorschrijven hoe ze mensen uit de bijstand activeren.

Verschillen
Volgens Kamp en De Krom zijn er grote verschillen in de wijze waarop gemeenten de bijstand uitvoeren en hebben gemeentelijke medewerkers een grote beoordelingsvrijheid.

''Er zijn medewerkers bij de sociale diensten die de activerende principes van de bijstand goed toepassen, er zijn er ook die dat niet doen. Een eenduidige activerende aanpak is gewenst”,' schrijven zij.

Wetsvoorstel
De staatssecretaris komt hiertoe met een wetsvoorstel. Met deze wet in de hand kunnen gemeenten iemand in de bijstand die niet of onvoldoende meewerkt om aan het werk te komen, beter aanspreken volgens De Krom.

Dat kan betekenen dat iemand zijn uitkering verliest als hij een baan weigert, niet zijn best doet om deze te behouden of niet bereid is een langere reistijd van en naar het werk te aanvaarden.

Opvallend
Opvallend is de draai naar meer eenheid van Kamp wel. Het was immers zijn premier, Mark Rutte, die ooit als staatssecretaris de koers heeft ingezet om gemeente juist zo veel mogelijk beleidsvrijheid te geven op het gebied van bijstand.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

3 reacties

  1. D. van Arum op

    Wilma kaart een terecht punt aan, Het UWV sluit een groot aantal kantoren, terecht of ten onrechte dat is het punt niet, waar het om gaat is wie betaalt de reiskosten van A naar B…….

    Tot op heden wordt dat door het UWV geweigerd, als de Minister meent dan men aan het werk moet dan zal hij daar regelingen voor wat berreft reiskosten moeten treffen, Kamp is aan zet.

    Ik ben benieuwd of Kamp ook ECHT iets gaat doen in plaats van maar roepen dat men aan het werk moet.

  2. Typisch weer Kamp en De Krom: regel vooral alles, want bijstandsgerechtigden zijn per definitie weigerachtig, lui en wat dies meer zij.

    Ze hebben echt geen idee wat het is om in de bijstand te zitten. Ergo: de overgang van Abw naar WWB was al een behoorlijke verscherping. Maar ook een goede stap in de richting van MAATWERK.

    Het is juist zo ontzettend belangrijk om te kijken naar de drijfveren van iemand, zijn/haar kwaliteiten; maar ook naar de beperkingen die iemand ondervindt. Want alleen dan zal iemand succesvol uit kunnen stromen uit een uitkering.

    Zelf ben ik al bijna 10 jaar aan het zoeken naar werk, hiervan heb ik ruim 8 jaar een bijstandsuitkering gekregen. In het begin heb ik 2 periodes begeleiding gehad van een re?ntegratiebureau, maar ondanks dat ik ‘onderweg’ ben afgestudeerd, lukt het me nog altijd niet om ergens vaste grond te vinden (“gebrek aan ervaring” is de meest voorkomende reden).
    Een sollicitatie onder WO / HBO- niveau is bijvoorbaat kansloos heb ik in de afgelopen jaren mogen ervaren: je bent ambitieus, overgekwalificeerd, etc. . Bovendien is bewezen dat het slecht is voor je verdere (carri?re-) ontwikkeling om onder je niveau te werken.
    Ik ben heel blij met de “elasticiteit”, die mij werd gegund in mijn sollicitatieverplichtingen vanwege mijn beperkingen. Ook de open houding van mijn klantmanagers ten aanzien van mijn sollicitatie-activiteiten en t.a.v. de diverse malen dat ik terugkwam in de uitkering zijn voor mij een belangrijke bijdrage geweest in het volhouden.

    Wat Kamp en De Krom nu menen te moeten doen, zie ik als het diskwalificeren van de klantmanagers en de uitkeringsgerechtigden.

    Wanneer grijpen de kamerleden eens in, aangezien bijstandsgerechtigden niets kunnen doen tegen al deze onzinnige strapatsen.

  3. Belachelijk, reiskosten worden niet meer vergoed, worden de mensen verplicht om zich nog meer in de schulden te werken, en wat nu voor de chronisch zieken, ik zit in de bijstand, ik wil graag werken, wat ik ook doe, maar niet genoeg volgens de bijstand, maar door mijn reuma kan ik gewoon niet meer werken an dat ik n u al doe

Reageer