Jongeren en opvoeders vinden het huidige jeugdzorgstelsel erg ingewikkeld. Het Platform Middelgrote Gemeenten wil een eenvoudig stelsel en geeft daar advies over
Jongeren en opvoeders vinden het huidige jeugdzorgstelsel erg ingewikkeld. Het Platform Middelgrote Gemeenten wil een eenvoudig stelsel. Dat betekent een herkenbare frontoffice voor opvoedvraagstukken, waarbij natuurlijke opvoedcontexten zoals gezin en onderwijs uitgangspunt zijn. Doorverwijzen moet weer uitzondering worden.
Het Platform Middelgrote Gemeenten geeft advies over de stelsel-herziening van de jeugdzorg. Het Platform zit daarbij op in één lijn met de G32.
Uitgangspunten van het Platform Middelgrote Gemeenten zijn:
- Stuur en vertrouw op eigen kracht, want dat is de kern van de zorg voor jeugd. Neem de opvoeding niet over, maar versterk!
- De gemeente weet het beter. Als meest nabije overheid hebben de gemeenten goed zicht op wat er speelt. Van hieruit kan het lokale aanbod worden bepaald, waarbij preventie de boventoon kan voeren om de instroom in de duurdere zorg terug te dringen. Als dit betekent dat samengewerkt moet worden met andere (buur)gemeenten, dan gebeurt dit ook.
- Maak één financieringssysteem voor het huidige preventieve beleid, de huidige vrijwillige provinciale jeugdzorg, de jeugd – LVG en jeugd – GGZ .
- De Centra voor Jeugd en Gezin worden front office voor alle jeugdzorg van de (samenwerkende) gemeenten.
- Alle taken voor de jeugdzorg gaan naar gemeenten. Daarbij gaat het om jeugd-ggz (zowel AWBZ als Zorgverzekeringswet), provinciale jeugdzorg, gesloten jeugdzorg, jeugdreclassering, jeugdbescherming en licht verstandelijk gehandicapte jeugd. Preventie en vrijwillige hulpverlening wordt in goede afstemming met gedwongen hulpverlening georganiseerd door (samenwerkende) gemeenten.
Op genoemde uitgangspunten valt niet zoveel af te dingen.
Diezelfde uitgangspunten lagen ten grondslag aan de vorming van de bureaus jeugdzorg. Door een sterke lobby zijn de jeugd GGZ de raad voor de kinderbescherming daar niet in mee genomen. De LVG zou nog volgen maar dat is er niet van gekomen. De vrijwillige hulpverlening en de gedwongen hulpverlening in ??n organisatie zou garant moeten staan voor contuiniteit in de hulpverlening. Helaas, de vrijvwillige hulpverlening kreeg geen geld voor haar taak en werd omgebouwd tot indicatieorgaan. Contuiniteit is nog steeds ver te zoeken.
En nu met de nieuwe centra voor jeugd en gezin is de vrijwillige hulpverlening (door de centra voor jeugd en gezin) en de gedwongen hulpverlening (door de bureaus jeugdzorg) opnieuw organisatorisch verkokerd. Het blijft dus dweilen met de kraan open en afschuiven als het moeilijk wordt.
anne braaksma