‘Zelf indiceren Wmo leidt tot lagere kosten’

0

Minder kosten voor de uitvoering, een groter bewustzijn onder mantelzorgers en uitstel van het beroep op de AWBZ. Dat zijn belangrijke uitkomsten van de Benchmark Wmo 2010.

Aan het jaarlijkse onderzoek deden 170 gemeenten mee, vooral met inwonersaantallen tussen de 20.000 en

50.000. Volgens onderzoeksbureau SGBO is het op basis van dit aantal

moeilijk om representatieve uitspraken te doen over alle gemeenten. De

deelnemers zijn namelijk een selecte groep die zelf kozen voor deelname

aan de benchmark, het aantal gemeenten is relatief klein en qua grootte

niet gelijk gespreid over Nederland.

Zelf indiceren
De

uitvoeringskosten voor het verlenen van individuele voorzieningen

daalden in 2009 ten opzichte van 2008 met tien procent naar 17 euro per

inwoner. De daling is te verklaren door het vervallen van de

invoerings- en herindicatiekosten uit de beginperiode van de Wmo. Van

de benchmarkgemeenten indiceerde 67 procent de aanvragen voor de hulp

bij het huishouden zelf, voor de overige voorzieningen was 63 procent

van de gemeenten.

Hoe meer gemeenten zelf indiceren, des te lager de

uitvoeringskosten. Het aanvraagproces verloopt steeds efficiënter, wat

blijkt uit de daling van de doorlooptijden bij alle voorzieningen.

Bijna

een kwart van de gemeenten heeft geen zicht op het aantal

mantelzorgers. Wel zien steeds meer mantelzorgers zichzelf als zodanig:

in 2008 was dat 59 procent en in 2009 was 72 procent. De bekendheid met

het ondersteuningsaanbod onder mantelzorgers groeide naar 72 procent in

2009. Respijtzorg vormt hierop een uitzondering. Bij veel gemeenten is

het aanbod hiervoor onbekend, de helft heeft geen zicht op het aantal

beschikbare plaatsen.

Langer zelfstandig
Cliënten

van individuele voorzieningen hebben baat bij dit aanbod, zo blijkt. 81

Procent van hen vindt dat de ondersteuning ‘redelijk’ of ‘zeer veel’

bijdraagt aan de mogelijkheid om zelfstandig te wonen. Daarmee helpt de

Wmo, aldus SGBO, mee aan het uitstellen van duurdere AWBZ-zorg.

Gemeenten ervaren de Wmo en AWBZ evenwel niet als communicerende vaten:

65 procent van hen heeft geen zicht op de wachtlijsten voor intramurale

zorg. De onderzoekers tekenen hierbij aan dat de wetgever langer thuis

wonen nog als een keuze ziet en niet als een noodzaak vanwege eventuele

wachtlijsten bij zorginstellingen.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

Reageer