Bruggen, viaducten, kademuren en tunnels die decennia geleden zijn gebouwd, naderen massaal het einde van hun geplande levensduur. Tegelijk is het gebruik intensiever dan ooit: zwaarder verkeer, meer logistieke stromen en extra druk door klimaatverandering.
TNO onderzocht de nationale renovatie en vervangingsopgave tot 2100. Die blijkt groot te zijn. Gemeenten beheren een groot deel van de civiele constructies in Nederland, en moeten de komende jaren dus plannen maken voor renovatie en vervanging. Volgens TNO is het mogelijk dit betaalbaar en uitvoerbaar aan te pakken. Vijf samenhangende stappen helpen daarbij.
1. Zicht krijgen op het hele netwerk
Veel gegevens over bruggen en andere constructies staan verspreid in verschillende systemen of bestaan alleen in het hoofd van ervaren medewerkers. Daardoor ontbreekt het overzicht: waar zit het grootste risico, welke objecten lijken op elkaar, waar dreigen knelpunten te ontstaan? Bovendien stopt infrastructuur niet bij de gemeentegrenzen. Door data te bundelen en informatie te delen, ontstaat eenn gezamenlijk beeld van het netwerk. Dat maakt het mogelijk om gericht te sturen. ‘Je kunt deze opgave niet oplossen als individuele beheerder’, zegt Peter Rasker, marktdirecteur Mobility & Built Environment bij TNO. ‘Samenwerking is geen bestuurlijke wens, maar een technisch-inhoudelijke noodzaak.’
2. Levensduur slim verlengen
Vervangen is duur en tijdrovend, terwijl veel constructies robuuster blijken dan gedacht. Met gerichte inspecties, constructieve analyses en inzicht in toekomstige belasting is vaak nog veilig rek in de levensduur te vinden. ‘Elk extra levensjaar dat je veilig toevoegt, vergroot de maakbaarheid van de totale vernieuwingsopgave.’
3. Werken met scenario’s in plaats van losse projecten
De vernieuwingsopgave is te groot om project voor project af te handelen. Daarom pleit TNO voor een programmatische aanpak met meerjarige scenario’s. Hierin spelen naast veiligheid ook bereikbaarheid, economisch en maatschappelijk belang, klimaatadaptatie en beschikbare capaciteit een rol. Afstemming tussen beheerders is hierbij essentieel.
4. Versnellen via standaardisatie en industrialisatie
Voor één viaduct is maatwerk logisch, voor honderden niet meer. Door te werken met standaardontwerpen en herhaalbare oplossingen, kunnen werkzaamheden sneller en met lagere milieu-impact worden uitgevoerd.
5. Kennisdeling en opschaling
Tot slot is landelijke standaardisering volgens TNO nodig om echt tempo te maken. Uniforme inspectie- en rekenmethodes, heldere veiligheidsnormen en gedeelde informatie leveren schaalvoordeel op voor overheden en marktpartijen. ‘Een oplossing die landelijk is gevalideerd, kan lokaal direct worden toegepast. Dat scheelt tijd, geld en risico.’
Geef een reactie