OpinieGa tijdig op zoek naar dé oplossing

0

Er zou zowel in de publieke als de private sector veel vaker gewerkt moeten worden aan dé oplossing van het probleem in plaats van een oplossing. En niet pas als het kwaad geschied is. Deze week kwamen er twee voorbeelden in het nieuws.

– COLUMN – Lobke van der Meulen

Vorige week woensdag verscheen

het bericht dat een grote sieradenroof bij de Bijenkorf in Rotterdam heeft

plaatsgevonden. De dieven zouden via de bouwplaats aan de achterzijde van het

warenhuis zijn binnengedrongen.

Ik sprak die dag met een politieman. Wat hem

het meest aan het bericht stoorde was het feit, dat de Bijenkorf nu had

besloten om bewakers op de bouwplaats neer te zetten. De politieman vond het

onvoorstelbaar dat ze zoiets pas doen als er voor een half miljoen euro aan

juwelen gestolen is. Je kunt toch van te voren bedenken dat het een risico is?

We liepen op straat en in één moeite liet hij me een aantal plekken zien waar

je ellende kunt verwachten: rommelige bouwplaatsen waar voor duizenden euro’s

aan materiaal ligt, ongesnoeide bosjes, enzovoort. Hij liet me inzien dat je veel

grotere en kleinere criminaliteit kunt voorkomen door relatief zeer simpele

ingrepen, zoals het jaarlijks snoeien van struiken.

Spoorloos

Ik heb niet meer aan het gesprek

gedacht totdat ik op Nu.nl las dat er zo’n 3.000 kunstwerken van de

Rijksoverheid spoorloos zijn. De waarde ervan is enkele miljoenen euro’s. De

Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed is inmiddels al een paar jaar bezig met

het opsporen van de werken, maar tot nog toe nauwelijks succesvol.  De meeste van de stukken zijn ooit in

bruikleen gegeven, maar nu onvindbaar. “Ze kunnen uit overheidsgebouwen

gestolen zijn, bij een verhuizing verloren zijn gegaan of zijn meegegeven aan

een ambtenaar.”

Het is wel duidelijk: de Rijksoverheid heeft geen flauw idee

waar de stukken zijn. Vooral door het slot van het stuk moest ik weer denken

aan de opmerkingen van de politieman. Er wordt namelijk gezegd dat er de

laatste jaren weliswaar geen stukken zijn teruggevonden, maar dat de regels

voor bruikleen zijn aangescherpt. Typisch het geval van ‘als het kalf

verdronken is, dempt men de put’. Net als bij de Bijenkorf.

Onbereikbaar

Deze twee voorvallen lijken op

elkaar door het late ingrijpen bij problemen, in dit geval zelfs veel te laat.

Ik denk ook dat in beide gevallen het risico op deze problemen te verwachten

was. Steigers tot op de derde verdieping zorgen ervoor dat mensen plekken

kunnen bereiken die anders onbereikbaar zijn. En als je aan iemand een boek

uitleent, dan houd je toch ook een lijstje bij van wie welk boek heeft?

Bovendien vind ik het in beide gevallen geen oplossing voor het probleem.

Bewakers neerzetten of het aanscherpen van regels is alleen geschikt om nieuwe

problemen te voorkomen. Het helpt niet om de sieraden of de kunstwerken weer

terug te vinden.

Dit type reactie komen we veel

vaker tegen in ons werk. Bijvoorbeeld bij een organisatie die een bepaalde

subsidie toekent en die nog stapels aanvragen op de plank heeft liggen, omdat

de behandelaars overlopen van het werk. Als oplossing wordt aangedragen om

tijdelijk extra capaciteit in te zetten om de achterstanden weg te werken.

Daarmee bestrijd je alleen het symptoom, niet het structurele probleem.

Ik zou

dus adviseren om sowieso tijdig in te grijpen, liefst preventief. En dan niet

met een oplossing, een lapmiddel, maar met dé oplossing. Analyseer, stel een

diagnose en ga dan (meteen) aan de slag.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Over Auteur

Reageer